Παρασκευή, Μαΐου 14, 2010

Τι σηματοδοτεί η επίσκεψη Ερντογάν;


«Ουδείς εχέφρων μπορεί να κατανοήσει γιατί η Ελλάδα σπεύδει να διαπραγματευτεί με την Τουρκία»

Λέγεται ότι ρωτήθηκε κάποτε ο Francois Mitterrand εάν θα μπορούσε να απαντήσει με μια μόνον λέξη στο ερώτημα “τι είναι πολιτική;”.
Ο Mitterrand απάντησε: “Συμβολισμοί φίλτατε, συμβολισμοί…”.
Εάν όντως έτσι είναι, εάν πράγματι πολιτική είναι πρωτίστως το μήνυμα που εκπέμπει κάθε λόγος, κάθε πράξη, κάθε απόφαση και κίνηση του ηγέτη καθώς και κάθε πολιτικό γεγονός, είναι και επίκαιρο και ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε: ποιο είναι το μήνυμα της επικείμενης επίσκεψης του Τούρκου Πρωθυπουργού, δέκα υπουργών του και πάνω από....
εκατό Τούρκων μεγαλοεπιχειρηματιών στην οικονομικά χειμαζόμενη, αυτήν την περίοδο, Ελλάδα”;
Με λίγα λόγια, πως αντιλαμβάνεται ο έλληνας πολίτης αυτήν την “επίσκεψη-απόβαση” της πολιτικής και επιχειρηματικής ηγεσίας της Τουρκίας σε αυτήν την πρωτόγνωρα δυσμενή για εμάς συγκυρία;
Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι αυτή θα είναι η πρώτη επίσκεψη ξένου ηγέτη μετά την προσφυγή της Ελλάδας στον Μηχανισμό Στήριξης Ευρώπης – ΔΝΤ και την υιοθέτηση του πιο σκληρού πακέτου οικονομικών μέτρων αυστηρής λιτότητας που έχουν γνωρίσει οι Έλληνες εδώ και δεκαετίες.
Ο κ. Ερντογάν έχει ήδη μιλήσει για την πρόθεση της Τουρκίας να συνδράμει οικονομικά την Ελλάδα. Πέραν αυτών, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σε Αθήνα και Άγκυρα, θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά συνεδρίαση “Μικτού ελληνο-τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου”.
“Μικτό Υπουργικό Συμβούλιο” με άλλη χώρα δεν έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν. Ούτε με παραδοσιακούς φίλους της Ελλάδας, όπως η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Ρωσία. Ούτε ακόμα και με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Γιατί τώρα όλα αυτά;
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκρουσε με υπευθυνότητα τον κώδωνα της σοβαρότητας όταν, τόσο στη Βουλή των Ελλήνων, όσο και στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, υπογράμμισε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν υπάρχουν σήμερα περιθώρια και προϋποθέσεις για μείζονες πρωτοβουλίες στα εθνικά θέματα, όταν η χώρα βρίσκεται σε θέση αδυναμίας.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Πάγκαλος με την γνωστή τηλεοπτική δήλωσή του “δεν μπορείς να βάζεις κόκκινες γραμμές όταν διαπραγματεύεσαι από θέση αδυναμίας”, έχει κατ’ ουσίαν συμφωνήσει με την θέση του κ. Σαμαρά. Προφανώς όμως η γνώμη του κ. Πάγκαλου δεν θεωρήθηκε αρκετά πειστική από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, που έσπευσε να ανακοινώσει την εντατικοποίηση των λεγομένων διερευνητικών επαφών-στην ουσία διαπραγματεύσεων – Ελλάδας-Τουρκίας.
Ουδείς εχέφρων μπορεί να είναι αντίθετος με την ανάγκη συνεχούς διπλωματικής και πολιτικής προσπάθειας για την ελληνοτουρκική προσέγγιση και την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων μας με την Τουρκία. Ταυτόχρονα όμως, ουδείς εχέφρων και καλοπροαίρετος μπορεί να κατανοήσει γιατί η Ελλάδα σπεύδει – αυτήν τη στιγμή, από δυσμενή θέση – σε μια διαπραγμάτευση στην οποία η Άγκυρα συνεχίζει να θέτει όλα τα ζητήματα που θεωρεί ως “διαφορές” της με την Ελλάδα.
Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Δεν είναι ούτε αντιπολιτευτικό. Είναι η έκφραση ειλικρινούς και έντονου προβληματισμού για την σπουδή με την οποία η Κυβέρνηση επιταχύνει – τώρα – την “πολιτική καλής θελήσεως” προς την Άγκυρα, χωρίς αυτή να έχει μεταβάλει έστω και κατά κεραία τις γνωστές θέσεις και την πολιτική προκλήσεων έναντι της χώρας μας.
Ήταν τόσο δύσκολο, αλήθεια, να θέσουμε έστω και μια προϋπόθεση για την συγκρότηση του “μικτού ελληνο-τουρκικού υπουργικού συμβουλίου “;
Για ένα τέτοιο εγχείρημα δεν χρειάζεται, άραγε, να έχει προηγηθεί εμπέδωση ατμόσφαιρας ηρεμίας και αποφυγής προκλήσεων;
Δεν είναι λογικό, άραγε, ένα τέτοιο συμβούλιο να συνεδριάζει, χωρίς οι έλληνες υπουργοί να ανησυχούν μήπως την ίδια ώρα, ή τις αμέσως επόμενες ημέρες και εβδομάδες, τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πετάξουν και πάλι πάνω από το Αγαθονήσι;
Μια τέτοια προϋπόθεση εκ μέρους της Ελλάδας θα ήταν χρήσιμη έστω και ως ένα είδος διερεύνησης του βαθμού ειλικρίνειας της “πολιτικής μηδενικών προβλημάτων” του κ. Νταβούτογλου.
Δυστυχώς αυτό δεν έγινε. Έτσι τώρα αναμένουμε με ενδιαφέρον αλλά και εύλογη ανησυχία την άφιξη του κ. Ερντογάν, των δέκα υπουργών του και των εκατό επιχειρηματιών που θα τον συνοδεύουν στην επίσκεψή του στην Ελλάδα, λίγες ημέρες μετά την προσφυγή μας στον “μηχανισμό στήριξης”…
“Πολιτική είναι συμβολισμοί ” έλεγε ο F. Mitterrand…
Γιώργος Σ. Κουμουτσάκος, Ευρωβουλευτής ΝΔ

Έκρηξη στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης - Δεν είχε προλάβει να εκκενωθεί το κτίριο!


Την επίδειξη ισχύος συνεχίζουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις.

Λίγες ώρες μετά την έκρηξη στον Κορυδαλλό, εξερράγη ισχυρός μηχανισμός στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι και στις δύο περιπτώσεις προηγήθηκαν τηλεφωνήματα στα ίδια μέσα και με περίπου το ίδιο μήνυμα: "Δεν είναι φάρσα, έχουμε βάλει βόμβα".

Στην Θεσσαλονίκη η βόμβα είχε τοποθετηθεί στο υπόγειο των δικαστηρίων, ενώ μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστό αν υπάρχουν τραυματίες. Μάλιστα οι αστυνομικοί ερευνούν έως και αυτή την ώρα για δεύτερο μηχανισμό.

Οι δράστες προειδοποίησαν στις 12:56 και έδωσαν διορία 33 λεπτών. Αμέσως ειδοποιήθηκαν οι αστυνομικοί στα δικαστήρια και ταυτόχρονα έσπευσαν νέες δυνάμεις για να βοηθήσουν στην εκκένωση. Κατά την διάρκεια και μέσα στον πανικό που επικράτησε ένας πολίτης τραυματίσθηκε ελαφρά.

14η Μαΐου η Κομοτηνή γιορτάζει την απελευθέρωσή...Η πόλη γιορτάζει… Η μνήμη καλεί…


Σήμερα 14η Μαΐου η Κομοτηνή γιορτάζει την απελευθέρωσή της και την ενσωμάτωσή της στην Ελλάδα.
Η πόλη γιορτάζει… Η μνήμη καλεί…
Η 14η Μαΐου του 1920 μας υπενθυμίζει με τον καλύτερο τρόπο το απαράβατο δικαίωμα των λαών να δημιουργούν ελεύθερα την ιστορία τους και να επιλέγουν τον χαρακτήρα του πολιτισμού τους.
Μας υπενθυμίζει ακόμη, το απαράβατο δικαίωμά τους στην ειρήνη και στα αγαθά της.

Μετά το τέλος του Α' Παγκόσμιου Πολέμου στις 27 Νοεμβρίου 1919 υπογράφηκε η Συνθήκη του Νεϊγύ μεταξύ των νικητριών δυνάμεων και της Βουλγαρίας, σύμφωνα με την οποία, η Βουλγαρία υποχρεώθηκε μεταξύ άλλων, στην παραίτησή της από όλα τα κυριαρχικά της δικαιώματα επί της Δυτικής Θράκης και με την υποχρέωση να αναγνωρίσει εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις.Κάποτε όμως θα’ ρθει η 14η ΜΑΪΟΥ 1920. Η απελευθέρωση!
Η 9η Μεραρχία Σερρών, η οποία βρισκόταν στην κοιλάδα του Νέστου, με διοικητή τον Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη, θα καταλάβει τις διαβάσεις προς τη Βουλγαρία και θα συγκεντρωθεί στη Γκιουμουλτζίνα (Κομοτηνή).
Μια νηοπομπή, από είκοσι δύο φορτηγά πλοία, αποβιβάζει τη Μεραρχία Ξάνθης, με διοικητή το στρατηγό Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν, στο Δεδέ-Αγάτς. Γίνεται η υποστολή της γαλλικής σημαίας και η έπαρση της ελληνικής. Ο αστυνομικός διευθυντής Κ. Δανιήλ παραδίδει την πόλη. Άνθρωποι αγκαλιασμένοι παρελαύνουν μπροστά από τα σπίτια. Και θα παρελαύνουν εσαεί στις 14 Μαΐου. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτάται οριστικά στην Ελλάδα.
Οι Θρακιώτες μαθαίνουν το πολυπόθητο γεγονός στις 30 Ιουλίου 1920 από το εξής τηλεγράφημα του ίδιου του Βενιζέλου προς τον κυβερνητικό αντιπρόσωπο της Θράκης: « Χαίρω μεγάλως αγγέλων υμίν ότι σήμερον εβδόμην επέτειον Συνθήκης Βουκουρεστίου υπεγράφη συνθήκη ειρήνης μετά Τουρκίας, δι' ης αι κυριότεραι σύμμαχοι δυνάμεις μεταβίβασαν ημίν Δυτικήν Θράκην».
Το νόημα της σημερινής Επετείου είναι το χρέος μας να μη λησμονούμε την ιστορία μας και να αποτίουμε φόρο τιμής στους πρωταγωνιστές της.