Δευτέρα, Οκτωβρίου 05, 2009

Αφηστε την στον …πονο της!!!

Οταν κοιτας απο ψηλα

"Καληνύχτα και καλή τύχη..."


Ο Κώστας Καραμανλής είχε κατά τη διάρκεια της θητείας του πολλές ευκαιρίες. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μία. Να μην μοιάσει στον Κώστα Καραμανλή. Η συμπίεση των ποσοστών της ΝΔ σε αυτό που πολλοί ονομάζουν κατώτερη οριακή πολιτική της έκφραση, δεν είναι τυχαία...
Ο απερχόμενος αρχηγός της ΝΔ είχε την ευκαιρία να εκσυγχρονίσει το κόμμα του και το κράτος. Δεν έκανε ούτε το ένα , ούτε το άλλο. Η μετακαραμανλική ΝΔ (εννοώ τον θείο Καραμανλή γιατί για τον ανιψιό θα ταιριάζει το μεταμοντέρνα) δεν κατάφερε να αποτελέσει έναν σύγχρονο πόλο, κάτι σαν ευρωπαϊκή δεξιά. Επί μικρού Καραμανλή, το κόμμα πέρασε από τις εμφυλιοπολεμικές αγκυλώσεις τις οποίες ατυχώς είχαν μελοποιήσει Μπέσυ Αργυράκη και Ρόμπερτ Ουίλιαμς, σε μια πολιτική μπουζουγκλερί και ψευτομαγκιάς. Όπου θεσμοθετείται η ευχέρεια με την οποία το τίποτα γίνεται διοίκηση του κράτους και το κακό πεζοδρόμιο πολιτική κουλτούρα .

Τα σκάνδαλα (από το Βατοπέδι ως τα ομόλογα) δεν ήταν η εξαπάτηση του Καραμανλή. Ήταν η άποψή του για το πολιτεύεσται. Με παπάδες, γυρολόγους, σαΐνια από το παρελθόν και ισορροπίες με την οικονομική διαπλοκή. Δεν ήξερε άλλο τρόπο για να κυβερνά, από το να δημιουργεί συχετισμούς και να απολυτοποιεί τις ικανότητές του. Κακά τα ψέματα, ο Καραμανλής έγινε αρχηγός της ΝΔ και της χώρας από το πουθενά. Και πίστεψε πως αυτό το «πουθενά» και το «τίποτα» ήταν η μαγική συνταγή. Και καλλιέργησε στον νεοδημοκράτη πως τίποτα δεν χρειάζεται η χώρα, εκτός από τις σωστές γνωριμίες για να γίνει κάτι σε προσωπικό επίπεδο.

Βολεμένος ο ίδιος από τη λογική Ρουσόπουλου πως όλα είναι θέμα επικοινωνίας και ο ίδιος ο μάγος της, κράτησε από την πολιτική, μόνο την εξουσία που του παρείχε. Ακόμη και την προηγούμενη βδομάδα που ως κονφερανσιέ, μπροστά σε ένα στημένο ακροατήριο έκανε «διάλογο» τηλεοπτικό (το δικό του debate), πιστεύοντας πως ξεδιπλώνει το ρητορικό του χάρισμα, ενώ κατέρρεε, έλεγε υπερφίαλα στους συνεργάτες του «τώρα έριξα τα αναμμένα κάρβουνα στον Παπανδρέου». Θλίψη για έναν πολιτικό άντρα η έλλειψη αυτογνωσίας. Θλίψη να πιστεύει, πως απέναντι σε ό,τι έκανε ή δεν έκανε, λύση είναι να γίνει Αντρέας Μικρούτσικος.

Πρόσφερε κακή υπηρεσία στη χώρα μα κυρίως στη ΝΔ η οποία κυλά στις εποχές Ράλλη. Χωρίς κανέναν εκσυγχρονισμό, χωρίς τις ιδεολογικές αναζητήσεις που θα έπρεπε να έχει. Την καταδίκασε (ενώ μπορούσε αλλιώς) να παραμείνει ένα κόμμα που συνδιαλέγεται με οικονομικούς παράγοντες, λαμόγια, κουμπάρους με ζητούμενο την εξουσία. Όχι το καλό της χώρας. Την καταδίκασε να είναι η κουτοπόνηρη Δεξιά των Stage και του βολέματος την εποχή που την γερμανική δεξιά κυβερνά η Μέρκελ και την Γαλλική ο Σαρκοζί. Δυο φορές θλίψη.

Το ζητούμενο σήμερα για τον κόσμο είναι ποια πολιτική τώρα; Τι θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου; Νομίζω πως η ιστορία του Καραμανλή του δείχνει το δρόμο. Ο Παπανδρέου αναλαμβάνει πρωθυπουργός 1,5 χρόνο αφ ότου τα ΜΜΕ ζητούσαν την παραίτησή του. Άρα πρέπει να ξέρει πως η λύση δεν είναι η ούτε η ευθυγράμμιση με τα οικονομικά συμφέροντα, ούτε με τα ΜΜΕ , ούτε με τους δημοσκόπους. Είναι με τον κόσμο που τον ανέδειξε.

Θα βάλει φραγμό στην ασυδοσία των τραπεζών για να μπορέσει να κινηθεί η αγορά; Δεν χρειάζεται χρήματα. Θα απαιτήσει να υπάρξει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν θα θεωρεί γνώση την παπαγαλία; Θα απαιτήσει οι προσλήψεις στο Δημόσιο να γίνονται με εξετάσεις και μόνο με εξετάσεις για να απαλλαγεί ο Έλληνας και κυρίως ο πολιτικός από την ομηρία του ρουσφετιού ; Θα χτυπήσει τη διαφθορά ακόμη και αν θύματα αποδειχθούν στελέχη του ίδιου του κομματικού μηχανισμού του;

Η εποχή που ο Έλληνας ταύτιζε την πολιτική επιλογή με τις βαθύτερες ιδεολογικές αναζητήσεις έχει μάλλον περάσει. Όχι μόνο γιατί οι ιδεολογίες επαναπροσδιορίζονται αγωνιωδώς, αλλά γιατί το βάρος από ένα άδικο, διεφθαρμένο κράτος είναι τεράστιο. Και δεν είναι θέμα ιδεολογίας η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, αλλά εντιμότητας. Δεν είμαι απολιτίκ ούτε πιστεύω πως οι αλλαγές δεν εμπεριέχουν πολιτικές πεποιθήσεις. Αλλά θεωρώ πως στην Ελλάδα λείπει η ηθική βάση που κινεί την πολιτική όποια και αν είναι. Πριν διυλίσουμε τον κώνωπα, ας μην καταπιούμε την χοντρή κάμηλο.

Δεν περιμένω από τον Παπανδρέου, όπως δεν περίμενα από τον Καραμανλή, να κάνει επανάσταση. Έχω όμως την απαίτηση να κάνει τα αυτονόητα. Μια νοικοκυρεμένη Ελλάδα, πολιτισμένη για να μπορεί ναι, όποιος θέλει να κονταροχτυπηθεί ιδεολογικά, πολιτικά ή με τη ζωή. Όλα είναι θέμα πολιτικής. Αυτό που ζούμε επί δεκαετίες δεν είναι πολιτική. Είναι το ψαλίδισμα της στο μέγεθος μέτριων, τεμπέληδων και αρπαχτικών

Καλή νύχτα και καλή τύχη κύριε Καραμανλή. Καλημέρα κύριε Παπανδρέου αλλά μην αφήσετε τίποτα στην τύχη

Στην εντατική η μητέρα του Καραμανλή

Σύμφωνα με πληροφορίες στην εντατική του 'Ερρίκος Ντυνάν' βρίσκεται η μητέρα του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Έχει εγκεφαλικό και να της ευχηθούμε περαστικά και να πάνε όλα καλά. Γρήγορη ανάρρωση και επιστροφή στο σπίτι.

Αυτή είναι η δήλωση παραίτησης του Σουφλιά



«H διαδρομή στην πολιτική τελείωσε για μένα.

Η αποχώρησή μου από την πολιτική ήταν κάτι που αρκετές φορές με είχε απασχολήσει στο παρελθόν. Διάφορες καταστάσεις, διαδικασίες, μέθοδοι στην πολιτική, ήταν αντίθετες με τα πιστεύω μου και τα στοιχεία του χαρακτήρα μου. Τα παραπάνω, μαζί με τα φίλια πυρά, με πίεζαν...

και πολλές φορές με πλήγωναν. Επέμεινα με την πίστη ότι είμαι χρήσιμος και πιστεύω ότι προσέφερα σημαντικό έργο στον τόπο και στην παράταξη. Έφτασα πολύ κοντά στο να λάβω αυτήν την απόφαση της αποχώρησης, λίγο καιρό πριν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Θεώρησα όμως -όπως το θεώρησε και η ηγεσία του κόμματος- ότι θα ήταν χρήσιμο για την παράταξη να είμαι υποψήφιος και αυτήν τη φορά. Δεν προτίθεμαι να ορκιστώ βουλευτής. Ξεκαθαρίζω και ότι δεν με ενδιαφέρει καμία πολιτική θέση ή αξίωμα, είτε εντός Νέας Δημοκρατίας είτε ευρύτερα. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι να αναπνεύσω εκτός πολιτικής. Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικά βαρύ. Πιστεύω, όμως, ότι η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές βάζοντας πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον, όπως και η στάση του χθες το βράδυ, τιμούν τον ίδιο και το κόμμα μας. Σε ό,τι με αφορά στο θέμα των εκλογών -όπως έχω δηλώσει δημόσια- όταν μου ζητήθηκε η γνώμη τάχθηκα υπέρ των εκλογών, όπως τάχθηκαν και άλλα κορυφαία στελέχη. Η άποψή μου ήταν -και δεν την αλλάζω- ότι μία μακρά προεκλογική περίοδος σε μία τέτοια οικονομική συγκυρία, θα ήταν μεγάλη ζημιά για τον τόπο και ότι το παραταξιακό συμφέρον πρέπει να ταυτίζεται με το Εθνικό. Γι’ αυτούς που σκέπτονται παραταξιακά και μόνον, έχω να τονίσω δύο πράγματα: Πρώτον, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, τα αίτια της ήττας δεν ήταν ο χρόνος των εκλογών αλλά πολλά άλλα. Δεύτερον, στις εκλογές του Φεβρουαρίου, όλα και κυρίως η οικονομία, δείχνουν ότι δεν θα ήταν καλύτερα τα πράγματα για την παράταξη. Πιστεύω, επίσης, ότι η επιλογή να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό, την οποία υποστήριζα σταθερά, αποτελεί σοβαρή κληρονομιά για την παράταξη αλλά και παρακαταθήκη για την πολιτική ζωή του τόπου. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κρίνει την άποψη όσων πιστεύαμε ότι έπρεπε να προκηρυχτούν εκλογές. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να αποδίδει υστεροβουλίες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ομολογώ ότι απρέπειες που ακούστηκαν το τελευταίο διάστημα δεν τις περίμενα, αλλά δεν με επηρέασαν στην απόφασή μου να αποχωρήσω. Πολιτεύτηκα 35 χρόνια με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον της παράταξης. Άλλωστε, αν ενδιαφερόμουν για διάφορα αξιώματα και, κυρίως, αν έβαζα πάνω από όλα το δικό μου συμφέρον, έμπειρος είμαι και θα πολιτευόμουν διαφορετικά. Ολοκληρώνοντας αυτήν την πολιτική διαδρομή, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με εμπιστεύτηκαν. Τους χιλιάδες πολίτες που με τίμησαν με την ψήφο τους και τους αείμνηστους Κωνσταντίνο Καραμανλή, Γεώργιο Ράλλη και Ξενοφώντα Ζολώτα, καθώς και τον Τζανή Τζανετάκη, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον Κώστα Καραμανλή, που ως Πρωθυπουργοί μου ανέθεσαν σημαντικά Υπουργεία. Εργάσθηκα με όλες μου τις δυνάμεις για το καλύτερο. Αισθάνομαι υπερήφανος για το έργο μου σε κάθε Υπουργείο, αλλά και για τα δύο Κυβερνητικά Προγράμματα, του 1989 και του 2004. Τα τελευταία 5,5 χρόνια στο ΥΠΕΧΩΔΕ, πραγματοποιήσαμε πολύ σημαντικό έργο στο Περιβάλλον και τις Υποδομές. Οι συνεργάτες μου και εγώ πιστεύουμε ότι αφήνουμε μία σημαντική κληρονομιά, που κάνει πραγματικά καλύτερη τη ζωή των πολιτών σε όλη την Ελλάδα. Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, που με στήριξε όλα αυτά τα χρόνια. Στην πολιτική μου διαδρομή γεύτηκα, όπως όλοι, πικρίες, αλλά οφείλω να τονίσω ότι γεύτηκα και την χαρά της δημιουργίας και της προσφοράς. Αποχωρώ με γνώσεις και εμπειρίες, αλλά κυρίως με αναλλοίωτα τα στοιχεία του χαρακτήρα μου. Εύχομαι η νέα κυβέρνηση να υπηρετήσει με αποτελεσματικότητα τον τόπο. Πιστεύω ότι η παράταξή μας θα βρει γρήγορα και πάλι τον δρόμο της. Η προσωπική μου πολιτική διαδρομή ολοκληρώθηκε εδώ. Και πάλι ευχαριστώ όλους όσους μου έδωσαν την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους, αυτά τα 35 χρόνια.»

Ποιοί είναι οι πιθανότεροι Υπουργοί του ΠαΣοΚ


H σύνθεση του Νέου Υπουργικό Συμβουλίου του ΠαΣοΚ σύμφωνα με τα μέχρι στιγμή δεδομένα.
Τελικά οι Υπουργοί θα είναι 14 και μαζί με τους υφυπουργούς θα είναι γύρω στους 35
Υπουργός Επικρατείας :Ραγκούσης
Υφ. Τύπου:Γερουλάνος...
Υπουργός Εθνικής Οικονομίας: Κατσέλη
Υπουργός Οικονομίας: Παπακωνσταντίνου ή η Παναρίτη
Υπουργός Εσωτερικών: Ξενογιανακοπούλου
Υπουργός Εξωτερικών:Λοβέρδος
Υπουργός Αμυνας :Παπουτσής με υφυπουργό Καρχιμάκη
Υπουργός Δικαιοσύνης: Βενιζέλος( Αν του προταθεί η προεδρία της Βουλής θα είναι ο Αλιβιζάτος)
Υπουργός Υποδομών:Ρέπας
Υπουργός προστασίας του πολίτη:Καστανίδης
Υπουργός Περιβάλλοντος :Χρυσοχοίδης με υφυπουργό τον Κουβέλη
Υπουργός Απασχόλησης:Σκανδαλίδης
Υπουργός Υγείας : Γενηματά
Υπουργός Παιδείας:Διαμαντοπούλου
Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Μπεγλίτης
Υπουργός Πολιτισμού:Δαμανάκη
Για πρόεδρος της Βουλής προορίζεται ο Πετσάλνικος

Κομμένοι οριστικά Πάγκαλος και Βάσω Παπανδρέου......

Στυλιανίδης και Σπηλιωτόπουλος στο παιχνίδι του δακτυλιδιού


Sms του Στυλιανίδη βάζει φωτιά στους δελφίνους. Οι τρείς έγιναν τέσσερις και τώρα πέντε. Ήδη άρχισαν οι επαφές ανάμεσα στους δελφίνους και βουλευτές. Καραμανλικοί κατά Μητσοτακικών; Οι 40ριδες της Ν.Δ βγάζουν τον Πρόεδρο. Τόπο στα νιάτα...